Tekorten aan vliegtuigbrandstof? Niemand maakte zich daar zorgen over. Dit jaar niet.
Waar iedereen zich zorgen over maakt, zijn de enorme, geestdodende wachttijden op Europese luchthavens. De reisdrukte voor de zomer is begonnen en deze zit vast in het onkruid.
Het EES-experiment gaat zijwaarts
Betreed het in- en uitgangssysteem. De EES, zoals insiders het noemen, werd in april gelanceerd met alle subtiliteit van een voorhamer. Het eist biometrische controles voor elke persoon die het Schengengebied binnenkomt of verlaat. Vingerafdrukken. Oogscans. De werken.
Het doelpunt was nobel. Of zo ging het verhaal. Om nauwkeuriger bij te houden wie er komt en gaat. Om het net aan te spannen.
Maar de uitrol is geen technische triomf geweest. Het was een file op benen. Hightechsystemen betekenen weinig als de doorvoer traag is.
Vertrek stagneert. Aankomsten stikken.
Neem Kopenhagen afgelopen weekend. Ik landde bijna drie uur te vroeg voor mijn vlucht van American Airlines naar Philadelphia. Slim, toch?
Fout.
Vanwege de achterstand bij de grenscontrole kwam ik bij de poort terecht toen de boardinggroep werd gebeld. Nauwelijks gehaald. Stressniveau? Uit de hitlijsten.
Je bent niet de enige als je vluchtplan als een nachtmerrie voelde.
De industrie duwt terug
Luchtvaartmaatschappijen zijn woedend. Of misschien gewoon moe.
Europese luchthavens hebben woensdag een openbare brief uitgegeven. De toon was niet diplomatiek. Er werd ‘onmiddellijk ingrijpen’ geëist. Vijf uur wachten op grote hubs? Dat is geen storing. Dat is een storing. En dit gebeurde voordat het hoogseizoen zelfs maar echt begon.
Toen kwam Ryanair tussenbeide.
De Ierse begrotingsmaatschappij zei donderdag tegen de EU-leiders dat ze de EES gewoon moesten stopzetten. Schort het op. Wacht tot september.
Ze vroegen niet om een feature request. Ze voerden aan dat het systeem het zomervolume simpelweg niet aankan.
Passagiers en gezinnen mogen niet als proefkonijn worden gebruikt voor een ‘halfbakken paspoortcontrolesysteem’.
Harde woorden, zeker. Maar de wachtrijen liegen niet. Gemiste verbindingen stapelen zich op. Mensen raken in de stress. Het bedrijfsleven wordt rommelig.
Brussel praat groot, wijst met de vingers
Gaat de EU het plan schrappen? Zet er niet op in.
Er zijn hier geen tekenen van een ommekeer.
In plaats daarvan riepen ze een ‘dringende vergadering’ bijeen. Met marktleiders. In de komende dagen. Succes.
Ondertussen probeerde de Commissie de schuld af te schuiven. Een woordvoerder beweerde dat de impact ‘beperkt’ was. Ze hebben de last rechtstreeks op de lidstaten afgewenteld.
Eigenlijk heb je meer bewakers nodig.
“Betere infrastructuur.”
Het is gemakkelijk om met de vingers te wijzen als jij niet degene bent die door de lijn zweet. Maar wordt met een verklaring een wachttijd van vijf uur opgelost? Nauwelijks.
Dus wat moet je doen?
Je vliegt naar Europa. Of je bent er momenteel. Het advies is niet sexy. Het is overleven.
- Ga vroeg. Drie uur? Probeer er vier. Als je het normaal gesproken te kort doet, stop daar dan nu meteen mee. Twee uur op de luchthaven Fiumicino in Rome in mei liet me sprinten. Onlangs in Kopenhagen? Ik had twee uur en 45 minuten nodig om adem te halen.
- Hydrateren. Serieus. Koop water na zekerheid. De grenslijnen kunnen lang worden. Ze kunnen heet worden. Kopenhagen kampte met een hittegolf en er was nauwelijks airconditioning in de wachtrijen. Uitdroging maakt de angst erger. Neem ook een fles mee, voor als je landt. Je weet niet of jouw uitgangslijn ook een knelpunt is.
- Watch That Lounge. Ja, de gratis drankjes zijn verleidelijk. Maar blijf niet hangen zonder de lijnstatus te controleren. Controleer of de poort al bestaat, zoals de internetgrappen luiden. Als er een stevige muur van mensen achter je staat voordat je aan tafel gaat voor die lange maaltijd? Sla het eten over. Spaar uw gezond verstand.
Niemand beloofde dat het gemakkelijk zou zijn. Wees alleen niet de laatste persoon die zich realiseert dat ze vergeten zijn rekening te houden met het falen van de technologie. 🥲
