De grootste vakbond in de commerciële luchtvaart wil dat de federale overheid meer bemanningsleden op widebody-jets verplicht stelt. Meer bemanning betekent meer vakbondscontributie. Veiligheid? Dat klinkt ook leuk. Maar het lijkt verdacht veel op een oplossing die op zoek is naar een probleem.
Het voorstel: één bewaker per deur
Dit is waar ze om vragen. Elke deur van een widebody-vliegtuig moet een eigen stewardess hebben. Geen enkele deur mag ‘onafgedekt’ worden gelaten. Neem de Boeing 787’s van American Airlines. Acht uitgangsdeuren. Het huidige minimum van de Federal Aviation Administration (FAA)? Zeven begeleiders. American vliegt uiteraard al met meer. Als iedereen gezond zou blijven, zou je er niets van merken. Maar als de bemanning zich ziek meldt? Op dit moment kan dat een vlucht annuleren. De vakbond wil die variabele elimineren.
De logica werkt als volgt. Tijdens een noodgeval bepalen de begeleiders welke deuren werken. Ze openen ze. Ze zetten de glijbanen in. Ze roepen commando’s. Ze weerhouden je ervan om je handbagage te pakken. Omdat mensen absoluut hun koffers pakken. We hebben dit vorige week zien gebeuren. Vorige week negeerden mensen de directe instructies om in plaats daarvan hun bagage te pakken. Als een deur leeg blijft, kunnen passagiers in paniek raken. Ze zouden een deur kunnen openen die ze niet zouden moeten openen. Of erger nog, ze brengen een tas naar de glijbaanzone.
Het argument draait om controle. Eén begeleider per uitgang voorkomt fouten van passagiers.
De realiteit: gegevens zeggen anders
Hier is de vangst. De FAA heeft zojuist in 2022 een grootschalig overzicht uitgebracht. Ze hebben gekeken naar bijna 300 daadwerkelijke evacuaties. Wat hebben ze gevonden? Het huidige systeem is veilig. Echt veilig.
Jaarlijks vinden er wereldwijd ongeveer dertig evacuaties plaats. Dat is het. In de VS hebben we jaarlijks tien miljoen passagiersvluchten. Gedurende een decennium zijn er tijdens deze evacuatiegebeurtenissen in dit land nul doden gevallen. Geen.
De FAA zei niet alleen dat alles in orde is. Ze concludeerden expliciet dat de personeelsbezetting niet het knelpunt is. Het is geen kloof.
Als er iets misgaat, gaat het zelden om het aantal doden in de cabine. Het zijn communicatiefouten. Het zijn trainingsfouten. Het is rook. Het zijn geblokkeerde uitgangen. En ja, het zijn mensen die hun Samsonite-koffers over noodglijbanen slepen. Personeelscijfers? Lage prioriteit.
De zaak tegen meer lichamen
Herinner je vlucht 3866 van American Airlines nog? De crash van 2016 in Chicago. Een passagier verloor een been. Ernstig letsel. De National Transportation Safety Board (NTSB) onderzocht de oorzaak. Was er niet genoeg personeel? Nee. De linkermotor bleef langs de glijbaan draaien. Een stewardess brak de procedure. Ze liet mensen naar buiten gaan terwijl de turbine nog lucht aan het snijden was. Een communicatiestoring tussen de bemanning en de cockpit maakte het nog erger. Het toevoegen van een tweede begeleider aan die deur zou die passagier niet hebben gered. Coördinatie zou hebben plaatsgevonden.
Dus wat dringt de vakbond hier aan? Een wetgevende inspanning die zich voordoet als veiligheid, maar als hefboom fungeert. Het behandelt bemanningsleden als nummers in plaats van als professionals. Als uw primaire waarde slechts het vervullen van een overheidsquotum is, ondermijnt u het feitelijke werk dat u doet. U geeft toe dat de rol puur regelgevend is. Dat is een goedkope boodschap om aan het publiek te verkopen.
Sara Nelson zou beter moeten weten. Het maakt het beroep lui. Het lijkt getiteld.
De FAA beschikt over de gegevens. De gegevens zeggen dat het goed met ons gaat. Dus waarom zou je een gevecht voeren op een heuvel die niet eens van jou is?
