Air Astana probeert officieel de kloof tussen Kazachstan en de Verenigde Staten te overbruggen. De nationale luchtvaartmaatschappij heeft bij het Department of Transportation een aanvraag ingediend om lijnvluchten over de Atlantische Oceaan uit te voeren. Het klinkt eenvoudig. Dat is het niet.
Het doel is een non-stop service vanaf 2027. Die datum is afhankelijk van één specifiek regelgevend selectievakje. Kazachstan moet een IASA Categorie 1-veiligheidsclassificatie verkrijgen van de Federal Aviation Administration. Geen beoordeling betekent geen directe vluchten naar de VS. Dat is de harde voorwaarde.
Hoe Kazachstan van plan is de FAA-test te halen
Regelgevingshindernissen zijn zelden alleen maar bureaucratisch. Ze zijn politiek en structureel. Dit maakt de timing van een recente aanwerving belangrijk. Slechts enkele weken vóór de DOT-aanvraag nam een Amerikaan met veertig jaar ervaring in de burgerluchtvaart het roer over van de Kazachse luchtvaartadministratie. Een groot deel van die ervaring werd rechtstreeks bij de FAA doorgebracht.
Waarom een Amerikaanse toezichthouder sturen om de Kazachse luchtvaart te leiden?
De zet lijkt een strategische zet om die Categorie 1-rating veilig te stellen. Het is een duidelijk signaal dat de regering serieus haar luchtruim wil openen. Een insider-touch, in wezen. Als de rating blijft bestaan, krijgt Air Astana de bevoegdheid om non-stoproutes te vliegen. Uit de indiening zelf blijkt dat de luchtvaartmaatschappij deze goedkeuring verwacht. Het is onwaarschijnlijk dat het wordt geblokkeerd, maar de FAA heeft de kaarten in handen.
Welke routes en vliegtuigen zullen de service definiëren?
Air Astana werkt op een dual-hub-model. Vluchten vertrekken vanuit Astana en Almaty. Het boeken van een verbinding via beide hubs is een onderscheidend kenmerk van het netwerk. Het is efficiënt, maar lang. Directe routes naar de VS zouden de wiskunde volledig veranderen.
Maar waar precies in de VS?
New York is het voor de hand liggende antwoord. De meeste internationale luchtvaartmaatschappijen geven prioriteit aan New York vanwege volume en prestige. Astana neigt wellicht naar overheids- en zakenverkeer. Almaty bedient een grotere, dichter bevolkte markt. De luchtvaartmaatschappij moet beslissen of dit om prestige gaat of om pure economie.
De hardware is grotendeels al aanwezig. De widebody-vloot is afhankelijk van Boeing 767’s. Dit zijn enkele van de nieuwste in dienst. De Dreamliners komen echter. Air Astana neemt Boeing 789’s in ontvangst. Deze vliegtuigen zouden waarschijnlijk passagiers over de oceaan vervoeren. De moderne brandstofefficiëntie en actieradius maken de 787 tot een logische keuze voor langeafstandstrajecten die momenteel niet bestaan voor de vervoerder.
Waarom dit belangrijker is dan de ticketprijs
De meeste luchtvaartmaatschappijen bloeden geld terwijl ze proberen directe Amerikaanse routes te lanceren. Prestigeprojecten leveren zelden directe winst op. De aanpak van Kazachstan voelt anders aan. Er is een onderliggend motief: economische groei. Het versterken van de banden met de VS is een nationale prioriteit. De luchtvaartmaatschappij is een voertuig voor die diplomatie.
Air Astana is veruit de beste luchtvaartmaatschappij in Centraal-Azië, maar het lanceren van een transatlantische dienst gaat over meer dan alleen het verkopen van stoelen.
De dienst is op korte termijn misschien geen melkkoe. Het zou een langetermijninvestering in connectiviteit kunnen zijn. De reputatie van de luchtvaartmaatschappij is sterk. Ik heb ze gevlogen. De service is solide. Zij verdienen deze uitbreiding.
Kunnen rechtstreekse vluchten tussen Kazachstan en de VS daadwerkelijk plaatsvinden?
De stukken bewegen in de goede richting. Het regelgevingskader wordt aangepakt door iemand die er verstand van heeft. De vliegtuigen worden geüpgraded. De aangifte is ingediend.
De streefdatum van 2027 zou kunnen verschuiven. Luchtvaartschema’s glijden altijd uit. Maar de bedoeling is er. De infrastructuur wordt gebouwd.
Ik wil die 787 naar New York vliegen. Het zou de perceptie van de Centraal-Aziatische luchtvaart van de ene op de andere dag veranderen. Het zou het reizen ook alleen maar makkelijker maken. Minder verbindingen. Minder tijd in de lucht. Of het financieel zinvol is voor de luchtvaartmaatschappij is secundair. Het verlangen is voelbaar. En soms is dat genoeg om dingen in beweging te krijgen.
Wie weet waar de volgende route zal landen? Misschien niet eens New York.
