Het is een rommelig gevecht.
Air Canada wil Seats.aero van het bord halen. De luchtvaartmaatschappij zegt dat het schrappen van hun website voor de beschikbaarheid van awardstoelen computerfraude is. Seats.aero is het daar niet mee eens. Ze noemen het concurrentiebeperkend.
De rechtszaak begon in 2023. Air Canada voerde aan dat de zoeksite hun voorwaarden had geschonden, de Computer Fraud and Abuse Act (CFAA) had overtreden en hun handelsmerk had gekaapt. Seats.aero boekte een vroege overwinning. Zij hebben het voorlopige bevel overtreden. Waarom? Omdat Air Canada geen onherstelbare schade kon bewijzen.
Maar de zaak hinkte bijna drie jaar. Nu vecht Seats.aero, gerund door Chris Lopinto, de oprichter van Expert Flyer, terug met tegenvorderingen. Antitrust. Tortieuze inmenging. Oneerlijke concurrentie. Air Canada wil dat deze argumenten worden weggegooid en beweert dat ze te laat kwamen.
Waarom de aanklacht begon
De rechtszaak kwam terecht bij de rechtbanken van Delaware. Oktober 2019. Welnu, 19 oktober 2023.
Air Canada en zijn loyaliteitsprogramma Aeroplan richtten zich op Localhost LLC. De aanklacht was het verzamelen van gegevens via bots. Zowel schermschrapen als API-toegang waren hierbij betrokken. Seats.aero gebruikte die gegevens voor zijn gratis tool en een betaalde abonnementsdienst.
Air Canada beweert dat deze activiteit servers belastte. Ze zeggen dat dit tot storingen heeft geleid. Ze zeggen dat het de partnerrelaties van Star Alliance onder druk heeft gezet.
De voorwaarden van Aeroplan verbieden geautomatiseerde scripts, crawlers en datamining. Ze verbieden het omzeilen van blokkerende maatregelen volledig.
Seats.aero heeft echter een verdediging.
*De gegevens zijn openbaar. Iedereen kan het zien.
* De API is niet de ‘website’ die onder deze strikte voorwaarden valt.
* Het Amadeus-systeem draait hoe dan ook de show. Dus wie is werkelijk eigenaar van de serverbelasting?
* Seats.aero beperkt zijn verzoeken. Eén verzoek per seconde zal de infrastructuur van een grote luchtvaartmaatschappij niet kapot maken.
In feite kan het gebruik van de site Air Canada helpen. Als gebruikers stoelen.aero eerst controleren, komen ze niet rechtstreeks op de startpagina van Aeroplan terecht. Minder verkeer. Minder crashes.
En het logoprobleem? Air Canada noemt het handelsmerkverwatering en valse reclame. Ze toonden ooit 265.000 beschikbare routes. Grote cijfers. Maar kijken naar de resultaten maakt Seats.aero nog geen onderdeel van Aeroplan. Niemand is in de war.
De patstelling
Hebben ze zich gevestigd? Misschien. De geruchtenmolen draaide. Maar de documentproductie en deposities zijn afgelopen zomer afgerond. Geen overeenkomst.
De schikkingsgesprekken stopten op 17 februari. Seats.aero huurde nieuwe advocaten in. Toen kwam de tegenstoot.
Ze beschuldigen Aeroplan ervan de markt voor het zoeken naar prijzen te beperken. Van het verstoren van zakelijke relaties. Het is een klassiek tit-for-tat-verhaal. Air Canada zegt dat het te laat is om nieuwe claims toe te voegen. Ontdekking was gedaan. Als je nu dingen toevoegt, wordt alles alleen maar vertraagd.
Seats.aero heeft de motie binnen de gestelde termijn ingediend. Ze beweren dat de claims voortkomen uit hetzelfde kerngeschil. Ik wed dat de rechtbank er een aantal toestaat. Misschien niet alle antitrusttheorieën. Maar een paar claims zullen waarschijnlijk blijven bestaan.
Waarom het er eigenlijk toe doet
De CFAA heeft een reputatie van misbruik. Vroeger konden aanklagers eenvoudige schendingen van de servicevoorwaarden strafbaar stellen. Denk aan het overtreden van de MySpace-regels. Dat eindigde. Het Hooggerechtshof greep in. Je kunt niet zomaar toegang krijgen tot informatie die je mag zien, om een slechte reden, en dit federale misdaad noemen.
Maar Air Canada probeert het nog steeds. Ze beweren dat Seats.Aero verboden terrein was. Of toegankelijk nadat u bent afgetrapt. Het Negende Circuit zegt dat het schrappen van een openbare site geen schending van de CFAA is.
Is dat hier van toepassing? Misschien geen bindend precedent. Maar het is een goede lezing van de wet. We hebben geen federale misdrijven nodig voor het controleren van vluchtstoelen.
Hoe zit het met de handelsmerken?
American Airlines heeft Skiplagged daarvoor aangeklaagd. En gewonnen.
Seats.aero gebruikt de naam Aeroplan. En het Air Canada-logo. Op resultaten. Er is hier geen verwarring bij de consument. Niemand denkt dat de luchtvaartmaatschappij de tool onderschrijft. Het schaadt de merkwaarde niet. Het helpt mensen gewoon kilometers te vinden.
De rechtbank moet beslissen wie er ongelijk heeft. Of misschien allebei.
Niemand houdt ervan om zaken te verliezen. Luchtvaartmaatschappijen hebben diepe zakken. Startups koesteren diepe wrok.
Wie wint er nu?
