De tarieven gingen omhoog. Veel omhoog. In de VS zijn de gemiddelde vliegtarieven in vijf maanden tijd met 30% gestegen. De oliekosten zijn hoog dankzij de oorlog met Iran en het einde is nog niet in zicht. Maar luchtvaartmaatschappijen zien dit anders. Ze zien een kans. Een permanente. Goed. Permanent is een sterk woord in de luchtvaart, maar Delta vindt dat ook.
Delta heeft zojuist cijfers over het tweede kwartaal van 2025 vrijgegeven. Altijd eerste in de rij. Winst koning. De omzet groeide met 14%, terwijl de capaciteit slechts met 1% groeide. Dat is niet het volume dat de prijs bepaalt.
De Bastiaanse blauwdruk
De premie-inkomsten stegen met 17%. De economie steeg met 8%. Normaal gesproken blijft de economie achterwege, maar deze keer niet. Prijsgevoelige mensen betaalden ook meer.
Ed Bastian nam geen blad voor de mond tijdens de winstoproep. Hij noemde de brandstofcrisis de “krachtigste katalysator voor verandering” voor de industrie. Hij houdt van verandering. Vooral als het de marges repareert.
De meeste luchtvaartmaatschappijen slaagden er hoe dan ook niet in om hun kapitaalkosten te dekken. De vliegtarieven volgden jarenlang de inflatie. Voorkeuren veranderd. Maar nu is de wind gedraaid. De sector heeft de brandstofkosteninflatie van dit jaar sneller dan ooit te pakken gekregen.
Hier is de kicker.
Bastian zegt dat het momentum duurzaam is. Zelfs als de olieprijs daalt. Zelfs als de brandstofrekening lichter wordt. Het geld blijft zwaar. Hij noemt het een “belangrijke stap” op weg naar financiële gezondheid. Beleggers horen dat graag. Ze doen het toch.
Optimisme of strategie?
Niets nieuws hier. Ik schreef in april dat de tarieven misschien niet zullen dalen als de olie daalt. Nu ondersteunen de gegevens dit. United zei hetzelfde. Consistentie is soms saai.
De leugen? Toen Bastian zei dat de tarieven pas zouden dalen als het luchtverkeersleidingssysteem gerepareerd zou zijn. Dat was handig theater. De realiteit is vraag en aanbod. Je snijdt de vraag naar vluchten sterk en houdt de prijzen hoog. Het is wiskunde. Koud harde wiskunde.
Grote luchtvaartmaatschappijen hebben al jaren geen consistente winsten geboekt, tenzij je de creditcardkortingen meetelt. Die beloningen zijn de reddingslijn voor kleinere spelers, maar niet voor de reuzen.
Klinkt Bastian altruïstisch? Alsof hij de worstelende luchtvaartmaatschappijen van zichzelf redt? Misschien. Of misschien zorgt hij er alleen maar voor dat de toch al dikke marges van Delta nog dikker worden.
De capaciteit in de VS is niet veel gekrompen. Niet echt. Het voelt gecoördineerd. Niet bepaald een illegale samenzwering, maar een stilzwijgend knikje tussen CEO’s. Houd de tarieven hoog. Race niet naar de bodem.
Maar iemand moet knipperen. Eventueel.
Frontier vliegt op flinterdunne marges. Ze hebben vliegtuigen vol nodig, niet alleen winstgevend. Als een kortingsmaatschappij Delta agressief ondermijnt op een route die Delta moet evenaren. Ze zullen het bedrijf verliezen. Dan stort de premie in.
De harde waarheid
Ik vergeef de prijsstijgingen soms. De industrie is brutaal om te runnen. Mensen vergelijken de vluchtkosten met Uber-ritten naar de terminal en reageren geschokt. Ze zien niet dat het vliegtuig het onderhoud van de bemanningen voedt. Het is duur om te vliegen.
Nog steeds. Het verhaal is duidelijk. Delta boekte een groei van 14% door meer te rekenen. Vliegt niet meer. En Bastian vertelt investeerders dat dit het nieuwe normaal is. Lagere olieprijzen zullen niet leiden tot lagere tickets.
Is het waar? Of is het gewoon wat CEO’s willen dat waar is?
Wij kijken.
