Spirit Airlines pogrążają się w głębszych kłopotach finansowych i operacyjnych, co uwydatnia niedawna utrata kluczowego partnera obsługującego karty kredytowe, a także ciągłe problemy związane z bankructwem, cięciami tras i niedoborami załogi. Linia lotnicza, która w ostatnich latach stała już w obliczu drugiego bankructwa, była zmuszona do ustanowienia znacznych zabezpieczeń, aby zachować zdolność do obsługi kart kredytowych, rezygnując jednocześnie z samolotów, tras, a nawet dostępu do kart pokładowych na głównych lotniskach, takich jak Chicago O’Hare, gdzie sprzedała swoje sloty firmom American i United.
Istotna linia kart kredytowych: kluczowe źródło dochodu
Dla większości linii lotniczych karty kredytowe pod wspólną marką stanowią znaczące źródło przychodów. Na przykład linie American Airlines podobno osiągnęły próg rentowności w 2023 r., mimo że same przychody z kart kredytowych zarobiły ponad 2 miliardy dolarów. Linie Spirit nie były jednak w stanie powtórzyć tego sukcesu. W jego ograniczonym programie lojalnościowym brakowało korzyści premium (takich jak loty międzynarodowe lub luksusowe miejsca), które zwiększały wydatki posiadaczy kart. Linia lotnicza była w stanie pożyczyć na swój program 1 miliard dolarów, ale to nie to samo, co trwały dochód z pożyczek.
Spojrzenie na usługi bankowe: ryzykowna strategia
Spirit przyjął unikalną strategię, nawiązując współpracę z drugim bankiem, aby obsługiwać klientów odrzuconych przez głównych emitentów. Umowy co-brandingowe mają zazwyczaj charakter wyłączny (Delta z Amex, United z Chase), ale często zawierają postanowienia dotyczące „drugiego spojrzenia”. Spirit poszedł jeszcze dalej, wprowadzając w 2021 r. kartę podporządkowaną za pośrednictwem Mercury Financial (wydawaną przez First Bank and Trust) skierowaną do klientów o niższej zdolności kredytowej. Ten produkt dostępny wyłącznie na zaproszenie wypełnił niszę dla „trudnych” kredytobiorców z niemal akceptowalną historią kredytową.
Zakończenie partnerstwa: co to oznacza?
Karta Ducha Merkurego wygasa 31 marca. Linia lotnicza łagodzi skutki, oferując dotkniętym klientom status Silver Elite, gwarantując im zachowanie części korzyści. Odejście uwydatnia rosnące ryzyko dla Spirit: jego uzależnienie od klientów o niskim poziomie kredytu staje się niezrównoważone w miarę rozpadu partnerstwa. To posunięcie jest wyraźnym sygnałem, że niegdyś opłacalny model biznesowy linii lotniczej znajduje się pod coraz większą presją.
Dylemat resetowania przewoźnika
Spirit działa na zasadzie „resetu” przewoźnika – klienci latają u niego tylko wtedy, gdy jest to najtańsza opcja. Model ten wymaga agresywnej kontroli kosztów, gęstej konfiguracji samolotów i rynków o wysokiej wydajności. Jednakże rosnące koszty, zwiększona konkurencja ze strony dużych linii lotniczych chcących dorównać niskim cenom oraz zmieniające się preferencje konsumentów (poza ceną) osłabiają przewagę Spirit. Przyszłość linii lotniczej zależy od tego, czy uda jej się dostosować do bardziej konkurencyjnego otoczenia, czy też będzie nadal tracić pozycję.
Autor zauważa, że produkt Spirit Big Front Seat pozostaje dobrej jakości, chociaż ceny wzrosły. Cała branża czerpie korzyści z obecności Spirit, który obniża ceny, ale obecna trajektoria linii lotniczej sugeruje niepewną przyszłość.
Podsumowując, Spirit Airlines stoją przed szeregiem wyzwań finansowych, operacyjnych i rynkowych. Utrata partnera obsługującego karty kredytowe to nie tylko porażka, ale objaw głębszych problemów systemowych, które zagrażają długoterminowej rentowności linii lotniczej.
