Het is een geheim dat niet lang geheim blijft: je kunt door de gangpaden van een vliegtuig van United Airlines lopen en, afhankelijk van de dag, bemanningsleden aan een drankje zien nippen.
Ze werken niet. Het zijn gewoon passagiers die toevallig een uniform dragen.
United is hier de uitschieter. Van de grote Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen staat alleen United zijn stewardessen toe alcohol te consumeren terwijl ze ‘deadhead’ zijn. Air Canada staat het ook toe, maar Delta? Amerikaans? Niet zo veel.
Het onderscheid komt neer op een paar uur downtime en een specifieke reeks strikte regels.
Deadheading: wanneer de bemanning alleen maar passagiers is
‘Deadheading’ is de term in de branche voor het vliegen als passagier om van punt A naar punt B te komen. Je bemant geen uitgangsdeur. Je schenkt geen koffie. Je zit gewoon in 34B en hoopt op een lege stoel naast je.
Dit gebeurt meestal wanneer u zich aan het herpositioneren bent voor uw volgende dienst of na een lange reis terugkeert naar uw basis.
Maar hier is het addertje onder het gras: het betekent niet altijd downtime. Soms sta je een uur stil en ga je meteen aan boord om aan het volgende been te werken. In die gevallen is er absoluut geen sprake van drank. Waarom? Omdat je nog steeds op de klok zit. Je hersenen moeten scherp zijn om op te stijgen.
De alcohol komt pas in beeld als de deadhead de laatste plicht van de dag is.
U voltooit bijvoorbeeld een dienst van 12 uur, vliegt als passagier naar huis op een langeafstandsvlucht en heeft pas morgen een nieuwe opdracht gepland. Dat is het moment waarop United de bemanning laat ontspannen met een biertje of een cocktail.
Andere luchtvaartmaatschappijen zien dit als een aansprakelijkheidsrisico. United ziet het als een morele boost.
De regels zijn streng
Het feit dat je mag drinken, betekent niet dat je wordt uitgenodigd voor een chaos in de open bar. Het beleid is strenger dan je denkt.
Ten eerste kun je het uniform niet dragen. Als je van een margarita nipt, kun je maar beter een spijkerbroek en een T-shirt dragen. Dit gaat niet over verstoppen; het gaat om een duidelijke scheiding tussen ‘dienstdoende bemanningslid’ en ‘werknemer met pauze’.
Ten tweede moet de deur gesloten zijn. En alles moet klaargemaakt worden voor vertrek.
Voordat die eerste slok de lippen raakt, moet de vlucht klaar zijn om te rollen. Waarom? Omdat noodsituaties gebeuren. Systemen falen. De bemanning kan op het laatste moment wisselen. Als een supervisor onverwacht een stand-by bemanningslid nodig heeft om een vlucht uit te voeren, heeft hij of zij u nuchter, alert en geüniformeerd nodig.
Eén reden om dit niet toe te staan is merkidentiteit: er is een lange geschiedenis waarin we niet willen dat werknemers worden gezien als ze drinken.
Als u wordt betrapt op drinken terwijl u uw United-stropdas draagt, overtreedt u het beleid. Als je betrapt wordt op drinken terwijl je klaar moet zijn om aan boord te gaan, zit je in grote problemen.
Merkimago en veiligheidsproblemen
Je vraagt je misschien af: waarom zijn andere luchtvaartmaatschappijen zo streng?
Het is deels een merk. Luchtvaartmaatschappijen besteden miljoenen aan het creëren van een professioneel imago. Foto’s van piloten die drankjes mixen in tijdschriften aan boord hebben tot schandalen geleid. Passagiers willen niet het gevoel hebben dat ze met bemanningsleden met een kater vliegen. Het is een ouderwets idee, maar het blijft bestaan.
Dan is er de logistiek. Bij enorme routenetwerken betekent een piloot of begeleider die wordt gediskwalificeerd omdat hij te dronken is, een geannuleerde vlucht. Luchtvaartmaatschappijen betalen deze werknemers, ongeacht of ze vliegen of deadheaded zitten. Dus waarom zou je een scenario riskeren waarin je plotseling iemand nodig hebt, maar die persoon zijn taken niet kan uitvoeren?
De kosten van een dronken werknemer wegen ruimschoots op tegen de kosten van een gratis drankje bij lange rode ogen.
De realiteit ter plaatse
Laten we eerlijk zijn. Mensen zijn onvoorspelbaar.
Ik heb stewardessen miniflesjes alcohol zien verstoppen in de kombuis vlak voordat een FAA-inspecteur aan boord gaat. Het is riskant. Het is tegen het beleid. Maar mensen doen het.
Ik heb piloten na een vlucht hele flessen wijn uit het vliegtuig zien halen. Technisch gezien geen veiligheidsprobleem, maar een duidelijke schending van de geest. Dit soort verhalen zweven eindeloos rond op het luchtvaartinternet.
Luchtvaartmaatschappijen weten dat hun personeel menselijk is. Onder de tienduizenden werknemers zullen er altijd mensen zijn die met verslaving worstelen. Sommigen zullen een verval hebben. Japan Airlines is niet immuun. Verenigd ook niet.
Daarom hebben deze luchtvaartmaatschappijen veiligheidsprogramma’s. Ze moedigen de bemanning aan om hulp te zoeken zonder hun carrière te verliezen. Het idee is dat als iemand het moeilijk heeft, hij of zij steun kan krijgen voordat het een veiligheidsprobleem wordt.
Maar deze programma’s zijn niet perfect. Ze houden niet iedereen tegen. Sommigen verbergen het. Sommigen overtreden de regels.
Dus, de volgende keer dat u op een United-vlucht zit en u het gerinkel van ijs in een glas hoort, onthoud dan: dat bemanningslid is waarschijnlijk doodshoofdig, draagt straatkleding en wacht tot de dag voorbij is.
Of misschien genieten ze gewoon echt van de wijn.
Het is een klein voorrecht. Een klein scheurtje in de deur van de strengheid van luchtvaartmaatschappijen. En voor sommigen maakt het de eindeloze kilometers reizen net iets draaglijker.
