Puerto Escondido, een kustgebied in Oaxaca, Mexico, is snel getransformeerd van een ruige surfbestemming in een opkomend centrum voor kunst en architectuur. De verschuiving begon begin jaren 2010, toen kunstenaars en architecten alternatieven zochten voor de overvolle toeristische gebieden.
Vroege dagen en een ruig begin
Jarenlang was het bereiken van Puerto Escondido een beproeving: urenlang rijden over kronkelige bergwegen. De golven waren legendarisch, maar de lokale surfgemeenschap was niet gastvrij voor buitenstaanders. Kunstenaar Bosco Sodi herinnert zich dat hij als kind op bezoek kwam en geconfronteerd werd met de vijandigheid van de lokale bevolking, een dynamiek die sindsdien is vervaagd naarmate het gebied gentrificeerde.
De opkomst van artistieke infrastructuur
Sodi was een van de eersten die in de regio investeerde en opende in 2014 Casa Wabi. Dit kunstcomplex, ontworpen door Tadao Ando, beschikt over grimmige betonconstructies en traditionele palapadaken, wat een nieuwe architecturale toon zet. Het gebied trok al snel andere architecten aan, waaronder Alberto Kalach, Jorge Hernández de la Garza en Ludwig Godefroy, die milieuvriendelijke boetiekhotels ontwikkelden. Grupo Habita, een luxe horecabedrijf, exploiteert drie hotels en een sushi-restaurant in de buurt.
Traditie combineren met moderniteit
De evolutie van Puerto Escondido gaat niet alleen over luxetoerisme. Modeontwerper Carla Fernández werkt al tientallen jaren samen met lokale inheemse gemeenschappen, vooral in Pinotepa de Don Luis, en bewaart oude ambachten zoals het extraheren van kleurstof uit zeeslakken. Deze samenwerking zorgt ervoor dat de regio zijn culturele identiteit behoudt en tegelijkertijd de moderne ontwikkeling omarmt.
De transformatie van Puerto Escondido benadrukt een bredere trend: de opkomst van nichebestemmingen die luxetoerisme in evenwicht brengen met cultureel behoud. De aantrekkingskracht van het gebied ligt in de unieke mix van rauwe natuurlijke schoonheid, artistieke innovatie en diepgewortelde tradities.
