De kop gaat over de Islam. Het zou over geweld moeten gaan.
Laten we het lawaai wegnemen en kijken naar de feitelijke opeenvolging van gebeurtenissen op SunExpress-vlucht 13530 vanuit Samsun, Turkije, op weg naar Düsseldorf, Duitsland. Op 1 juni zat een 29-jarige Duitser naast een vrouwelijke passagier. Dit vond hij niet leuk. Hij weigerde daar te gaan zitten.
Toen een vrouwelijke stewardess probeerde te bemiddelen in het zitprobleem, maakte hij geen ruzie. Hij sloeg haar.
Later, toen agenten van de politie van Düsseldorf het vliegtuig bij de gate ontmoetten, bood hij geen oprechte verontschuldigingen aan voor de mishandeling. Hij verontschuldigde zich niet alleen. Hij rechtvaardigde zijn geweld. Hij beriep zich op de Sharia-wetgeving om uit te leggen waarom hij een bemanningslid had geslagen vanwege de zitplaatsen. Toen hij blijk gaf van een diepgaand misverstand over zijn werkelijke juridische situatie, ging hij over tot het beledigen van de officieren in het Turks.
Eén van die agenten verstond de taal. De tweede klacht? Voor het beledigen van een wetshandhavingsfunctionaris. Hij gaat naar een cel.
Noem het niet langer een ‘stoot’ (het was een klap)
Koppen houden van dramatische woorden. Veel Amerikaanse publicaties noemden de aanval een ‘klap’. Dat impliceert een gesloten vuistimpact. Een klap bedoeld om de structuur te breken.
De Duitse berichtgeving is specifieker. Het was een klap. Open handpalm naar gezicht. Ander letselprofiel, zelfde criminele bedoelingen. Precisie is van belang bij het beschrijven van huiselijk geweld op een Boeing.
Laten we ook de identiteitsgegevens verbeteren. Deze man is een Duits staatsburger. Door hem een ‘Turkse migrant’ te noemen, wordt een laag cultureel exotisme toegevoegd die de feiten niet ondersteunen. Hij is Duits. Hij had gewoon heel andere ideeën over wie de stoel naast hem bestuurde.
Niet Turkse luchtvaartmaatschappijen. Hier is de vervoerder.
Dit is een klein detail, maar nauwkeurigheid telt mee in de manier waarop incidenten met luchtvaartmaatschappijen worden gerapporteerd. Dit was geen vlucht van Turkish Airlines.
Loyalty Lobby en anderen bestempelden het aanvankelijk als zodanig. Turkish Airlines corrigeerde het record zelf onmiddellijk. De betreffende vervoerder is SunExpress.
Voor degenen die proberen te identificeren welke luchtvaartmaatschappijen een strenger gendersegregatiebeleid hanteren : SunExpress is een joint venture tussen Lufthansa en Turkish Airlines. Het is een hybride model. Maar hybride betekent niet ‘in overeenstemming zijn met alle interpretaties van de shariawetgeving’ in termen van zitplaatsen of fysieke veiligheid.
Als u actief op zoek bent naar Sharia-conforme vliegreiservaringen, zijn de belangrijkste luchtvaartmaatschappijen die vaak worden genoemd in conservatieve islamitische contexten:
* Saoedi-Arabië
* Iran Lucht
* Koninklijk Brunei
Maar garanderen deze luchtvaartmaatschappijen genderscheiding? Over het algemeen niet. Je zult niet alleen gedwongen rijen vrouwen tegenkomen. Sommige vervoerders experimenteren echter met op comfort gebaseerde clustering. IndiGo markeert bijvoorbeeld stoelen die al door vrouwen zijn geboekt in het roze tijdens het online inchecken. Vrouwen kunnen zich groeperen om ongewenste nabijheid te vermijden. Aan mannen wordt niet getoond welke stoelen andere mannen hebben ingenomen. Het is geen segregatie. Het is een voorkeur. Het is heel anders dan geslagen worden omdat je in hetzelfde gangpad leeft.
Het sharia-debat in Duitsland
Het aanroepen van de sharia door de verdachte is de aanzet tot internationale verontwaardiging, maar de context hier is binnenlands en diep politiek. De islam is niet nieuw voor Duitsland. Evenmin als de debatten over de juridische status ervan in een seculiere republiek.
De Duitse regering heeft eerder groepen verboden die zij ongrondwettelijk acht. Organisaties als Muslim Interaktiv zijn onder de loep genomen of verboden vanwege het promoten van ideologieën die in strijd zijn met de Basiswet, met name met betrekking tot vrouwenrechten en gelijkheid.
Toen deze man op een politiebureau ‘de sharia’ uitsprak, maakte hij niet alleen melding van een religieuze voorkeur. Hij was grenzen aan het testen. Hij suggereerde dat de goddelijke wet het Duitse wetboek van strafrecht met betrekking tot aanvallen op arbeiders zou kunnen vervangen.
De politie interesseert zich doorgaans niet in uw theologische rechtvaardiging voor het slaan van een stewardess. Ze vinden het belangrijk dat je een stewardess raakt. De taalbarrière heeft hem niet gered. De vertaling redde zijn zaak helaas door bewijs te leveren voor de tweede aanklacht.
Waarom dit verhaal ertoe deed (en wie de schuld kreeg)
We hebben drie onjuiste berichtgevingen in één pakket.
1. Slap versus stomp.
2. Duits versus migrantenlabel.
3. SunExpress versus Turkse luchtvaartmaatschappijen.
Als we die verkeerd begrijpen, vertekent het gesprek. Het gaat over “het Westen versus de Islam.” De werkelijkheid is eenvoudiger en somberder. Eén burger besloot dat fysiek geweld een haalbare onderhandelingstactiek was voor een stoel bij het raam. Hij claimde religieuze immuniteit. De politie reageerde met handboeien.
Passagiers die op zoek zijn naar gemoedsrust op lange afstanden of specifieke vluchten vragen zich steeds vaker af waar ze alleen kunnen zitten
